In het aprilnummer van Hollands Maandblad schreef Margriet de Koning Gans een tamelijk negatief stuk over Oroppa van Safae el Khannoussi. Dit tot verbijstering van Manon Uphoff, die De Koning Gans niet alleen verweet een gans te zijn, maar haar ook van oriëntalisme en het schrijven van een essayistisch broddelwerkje betichtte. De Koning Gans en hoofdredacteur van Hollands Maandblad Johannes van der Sluis reageerden dáár weer op en daarmee was de kous af.

Toch niet, zo blijkt nu, want in het editorial van oktober komt Johannes van der Sluis uitgebreider terug op Uphoffs kritiek. De bijval die Uphoff kreeg, steekt hem ook:

U heeft het wellicht gemist, maar vóór de zomer publiceerde Manon Uphoff op Facebook en vlug daarna op Tzum kritiek op het stuk van Margriet de Koning Gans over Oroppa (#4, 2026) waarin Uphoff haar van oriëntialisme beticht. Ze vond Margriet ‘een gans’, wat ze na mijn reactie ‘flauw’ noemde, maar het gaat met alle respect verder dan dat. Iemand die zich laat voorstaan op feminisme – Uphoff maakt deel uit van het feministische collectief Fixdit – en zich keerde tegen de scheldnaam ‘heks’ zou óf haar ‘feminisme’ onder de loep moeten nemen óf zich niet meer ermee moeten afficheren. Ach, morele zuiverheid is enkel een vereiste voor de ander. De rationalisatie van de eigen versluiering…

Recensent, schrijfcoach, redacteur, Thea Beckman-biograaf en Uphoffs Facebook-vriendin Vivian de Gier reageerde: ‘OMG! Ik heb het stuk nog niet gelezen, maar als ik lees wat je erover schrijft, brrrrrrrr. Ik las laatst ook al een zeer slecht geschreven verhaal in HM, ik verbaasde me erover dat het in die vorm was geaccepteerd.’ Frida Vogels merkte op dat de ergste degene was die in voorbijrijdende auto’s naast de bestuurder zit. Welke ‘ideologie’ achter De Giers ‘oordeel’ schuilgaat? Op haar website, de Gier•O•Scope – nee, niet door mij verzonnen –, lezen we: ‘Integriteit, persoonlijke aandacht, liefdevolle, zorgvuldige blik blik [sic] en heldere communicatie beschouwt zij als kernwaarden in haar leven en werk.’ Hierbij roep ik de Gier•O•Scope op om haar liefdevolle licht te laten schijnen over ons verhaal, wat we uiteraard met zorgvuldige blik blik zullen bekijken.

Enfin, bij dit alles geldt dat uithangborden (-ismes etc.) c.q. verpakking veelal iets moeten maskeren. Een psychologisch en dus maatschappelijk fenomeen, dat vooral op social media, in de woorden van Wednesday Addams ‘a soul sucking void of meaningless affirmation’, straffeloos welig kan tieren.

Lees de tweede helft van Van der Sluis’ stuk hier.

(Screenshot uit de coronaboekentour van Johannes van der Sluis)