Het is een beetje een herhaling van zetten. Toen Naima El Bezaz vorig jaar overleed schreef hij in de Volkskrant een column over haar waarin en passant Abdelkader Benali gekielhaald werd. In de afgelopen week overleed Hafid Bouazza en over hem schreef Max Pam ook een column, deze keer in HP/De Tijd, waarin Benali het opnieuw moet ontgelden:

Hij zou zich ook erg beledigd gevoeld hebben door zo’n zinnetje op Nu.nl: “Samen met Abdelkader Benali gold hij als de belangrijkste schrijver van een golf nieuwe auteurs met een migratieachtergrond”. Benali was precies Hafids tegenpool. De mandarijn tegenover het talent. De mandarijn bracht het tot lezinggever op 4 mei in de Nieuwe Kerk, het hoogste dat een schrijver bij de Hollandse elite kan bereiken – tenminste, als hij niet zo stom was geweest om het op het laatst voor hemzelf te verpesten. Hafid daarentegen was de werkelijke geest én de werkelijke buitenstaander. Over Hafid schreef ik eens: “Vergeleken bij hem is Abdelkader Benali maar een eenvoudige krabbelaar. Vergeleken bij hem is Kader Abdollah [sic] een ronkende heimachine”.

https://www.hpdetijd.nl/2021-04-30/hafid-is-dood/?share_code=NOooZmL2RFwq (vrij toegankelijk).

Geplaatst door Max Pam op Vrijdag 30 april 2021

1

Reacties