Hoogleraar Nederlandse letterkunde aan de Radboud Universiteit Jos Joosten heeft Petit Café du Bonheur (eerder hier gerecenseerd) van Ilja Gort gelezen en doet op Facebook verslag van zijn leeservaring. Die liegt er niet om, want allereerst krijgt de CPNB een draai om de oren: ‘Het CPNB heeft de afgelopen jaren een gedegen traditie gevestigd in het faciliteren van publicatie van uitgesproken kutboeken.’ En dan gaat Joosten in op de vele fouten in het boek. Niet de taalkundige of stilistische fouten, maar de inhoudelijke fouten.

Hij eindigt met de volgende conclusie:

Op de achterflap van ‘Petit Café du Malheur’ pocht men dat Ilja Gort ‘geroemd wordt vanwege zijn gave om mensen die niet van lezen houden aan het lezen te krijgen’. Te hopen is niet dat dat roemen voor al te veel beginnende lezers geldt: dat dit boekje, met andere woorden, hun ontmoedigende eerste kennismaking zou wezen met wat zou moeten doorgaan voor serieuze leesboeken; dat ze dus het onzalige beeld zouden krijgen dat dit soort totale troep, in elkaar gedraaid door de onmundige prutser en cynische zakkenvuller Ilja Gort, representatief zou zijn voor iets, lezen dus, waar ze in werkelijkheid hun hele verdere leven lang blij en gelukkig van zouden kunnen worden.