Nieuws: Volgens Tessa Sparreboom over Zomerlezenboekje van Ilja Gort: ‘Weer een boek waarin de jonge vrouw, mijn soort, ongelofelijk debiel wordt geportretteerd’
Petit Café du Bonheur, het Zomerlezengeschenkboekje van Ilja Gort krijgt niet echt een goede pers. Op Tzum legden we de nadruk op de armoedige stijl. Hoogleraar Nederlandse letterkunde Jos Joosten ontdekte een reeks aan inhoudelijke fouten.
NRC-columnist Tessa Sparreboom kreeg het boek ook cadeau en had geen hoge verwachtingen:
We weten bovendien nou toch allemaal wel dat de CPNB de literatuur in een snikhete auto zou achterlaten om zelf een gekoeld winkelcentrum in te gaan.
Sparreboom keek niet naar de stijl of naar de fouten.
Weer een boek waarin de jonge vrouw, mijn soort, ongelofelijk debiel wordt geportretteerd. Bij de eerste aanblik van het café denkt Fleur (die zichzelf op haar 34ste ‘redelijk goed geconserveerd’ vindt, echt een manier waarop vrouwen over zichzelf nadenken): „Ik houd van oude dingen. Ik heb me vaak afgevraagd waarom.” En als ze bezopen achter het stuur zit (goed ingeburgerd): „Dankzij de verrukkelijke witte wijn voelde ik me een soort Beyoncé.”
Lees de hele column hier.
Niet om vervelend te doen, maar als de heer Peppelenbos mij niet kwalijk neemt:
Ik heb geen abonnement op de (of is het?) NRC, dat heeft te maken met het feit dat ik – zoals de hierboven weer aangehaalde heer Joosten op een deftig openbaar digitaal platform over mij al meende op te moeten merken – een liefhebber van Gorts werk ben, en in dat geval heb je geen kwaliteitskranten nodig.
Desalniettemin krijg ik de indruk hier te maken te hebben met een mooi stuk journalistiek, waarin – ongetwijfeld terecht – vlijmscherp op de vrouw wordt gespeeld.
Dat is dus iets anders bot en arrogant op de MAN spelen, want dat is wat Joosten in het geval Gort maar blijft en blijft en blijft doen.
En daarbij herhaaldelijk de fout ingaan, dat natuurlijk ook.
Dit is overigens al het derde artikel dat hier op Tzum aan dit “uitgesproken kutboek” (uitspraak van de Hoogleraar, niet van mij) wordt besteed, waar komt een dergelijk fascinatie toch vandaan?
Zo, en dan nu maar hopen dat iemand tegen mij zegt: ga jij nou maar eens ergens anders spelen.
Doodzwijgen mag natuurlijk ook, is misschien nog wel beter.
NB: En dan zelf natuurlijk geen foutjes maken, dus:
“iets anders bot” moet zijn “iets anders dan bot” en “dergelijk” moet zijn “dergelijke”.
En dan is het vandaag ook nog eens de sterfdag van GERRIT KOMRIJ: Niets blijft ons bespaard!
Als een boek overduidelijk niet voor iemand bedoeld is, kun je het ook gewoon links laten liggen in plaats van er ophef over te maken. Het zal wel weer te maken hebben met de heersende opvatting in het wereldje dat het CPNB op aarde is gezet om uitsluitend de Ware Literatuur te promoten.
Ik was vanmiddag nog op de boekenmarkt in Dordrecht, en het was een verademing om te zien dat steeds meer schrijvers gewoon zelf de markt op gaan om hun boeken onder de aandacht te brengen, zonder subsidie, zonder belastinggeld en zonder dat iemand meent te moeten zeggen dat hun boeken uitgesproken kut zijn.