De Haïtiaans-Canadese auteur Thélyson Orélien (1988) leek aan een ongekende zegetocht te zijn begonnen met zijn roman C’était ça ou mourir. Afgelopen maandag won hij in Frankrijk de Prix du roman Fnac en C’était ça ou mourir stond onder andere ook nog op de longlist van de meest prestigieuze prijs: de Prix Goncourt. Orélien had al wel dichtbundels en romans uitgegeven, maar deze veelgeprezen roman, waarvan de vertaalrechten aan twintig landen verkocht zijn, bleek zijn grote doorbraak. Tot een anoniem account op X deze week beweerde dat Orélien het boek volledig door AI heeft laten schrijven.

Het manuscript werd namelijk in Pangram gegooid, dat er redelijk goed in is om teksten die door AI geschreven zijn te herkennen, en volgens dat programma is de romantekst 100 procent AI. Ook andere programma’s bevestigen dit nu. Orélien en zijn Franse uitgeverij ontkennen in alle toonaarden, maar de gevolgen voor de auteur zijn groot. Zo is zijn tournee geschrapt door de uitgeverij om hem ’te beschermen’ en heeft de Prix Goncourt eergisteren besloten C’était ça ou mourir te diskwalificeren. De organisatie van de prijs keurt AI-gebruik ‘op geen enkele wijze’ goed en wil ‘literatuur die door vrouwen en mannen wordt geschreven bevorderen en bekronen’.

Orélien wordt nu ook nog beschuldigd van het plegen van plagiaat in oude columns. Deze ontwikkelingen doen onwillekeurig denken aan de teneur die Mohamed Mbougar Sarr beschrijft in het Prix Goncourt-winnende De diepst verborgen herinnering van de mens, waarbij de verteller beweert dat mensen van kleur sneller ten onrechte van plagiaat beschuldigd worden omdat de westerse cultuur hen niet begrijpt. Ook Orélien beweert dat Pangram waarschijnlijk op hem aanslaat door zijn, niet-Westerse, meer staccato stijl.

Wordt ongetwijfeld vervolgd.

Lees hier en hier meer.