Recensie: Graham Greene – De stille Amerikaan
Kan iemand overal buiten blijven? Je zou De stille Amerikaan van Graham Greene heel simpel kunnen samenvatten als een klassieke roman over een driehoeksverhouding. De journalist Thomas Fowler heeft in
Alle berichten van Doeke Sijens
Nieuws: De literaire gebeurtenis van 2025 volgens Doeke Sijens
Op 4 augustus stuurde ik een email naar de schrijver Jaap van Manen in Hawaï. Binnen een uur kreeg ik antwoord. Deze reactie was voor mij dé literaire gebeurtenis van
Recensie: Theo Eerdmans – Telefoon uit Maastricht
Peter begon te brommen alsof hij het prettig vond De titel van de roman, Telefoon uit Maastricht, zet je meteen op het verkeerde spoor. Maastricht speelt namelijk helemaal geen rol
Recensie: Nel Noordzij – Het kan me niet schelen
‘Moet dat nu echt zo, juffrouw Noordzij?’ Toen Nel Noordzij in 1955 de roman met de uitdagende titel Het kan me niet schelen publiceerde, kreeg ze vrachten kritiek over zich
Recensie: Alfred Kossmann – De linkerhand
Een chronisch absenteïsme Jacques Vrede, de hoofdpersoon van de roman De linkerhand van Alfred Kossmann, is in alle opzichten onsympathiek. Hij is zo hooghartig als een corpsstudent, speelt voortdurend nare
Recensie: Harriët Freezer – Moorddadige Meimaand
De Dorstige Hond Niemand leest het werk van Harriët Freezer meer. Haar boeken liggen niet meer in de winkel en alleen bewoners van de paar straten die in Nederland naar
Recensie: Cees Nooteboom – Philip en de anderen
In het nachtlicht bloeiende rotsen In 1955 werd nog moeite aan een recensie besteed! Nadat Jan Greshoff Philip en de anderen van Cees Nooteboom had gelezen, schreef hij deze loftuiting:
Schrijversbiotopen: Virginia Woolf in East Sussex
De wandelstok van Virginia Woolf Op de kaart die ik van mijn schoonfamilie heb geleend is de route duidelijk aangegeven. Af en toe over een hek klimmen, hebben ze gezegd,
Recensie: Herman Teirlinck – Zelfportret of het Galgemaal
Het geschminkt bedrog In 1956 werd aan Herman Teirlinck (1879-1967) de Prijs der Nederlandse Letteren uitgereikt. Hij was de eerste schrijver die deze prijs ontving. In een krantenbericht werd Teirlinck
Recensie: Patricia Highsmith – De getalenteerde meneer Ripley
Als een elastiekje dat knapt Tom Ripley, de hoofdpersoon van De getalenteerde meneer Ripley, is midden twintig en woont in New York. Hij heeft geen vast werk, weinig geld en
Recensie: Edmund White – The Loves of My Life. A Sex Memoir
Waarom zo weinig? Edmund White is begin dit jaar 85 jaar geworden. Deze mijlpaal was voor hem een goede reden om nog eens terug te kijken op zijn seksleven. ‘I’m
Recensie: F. Bordewijk – Bloesemtak
Glijden als een kleine vogelveer Bordewijk opent de roman Bloesemtak met een statement van Virginia Woolf (uit A Room of One’s Own) waar hij het kennelijk mee eens is: ‘If
Recensie: Willy Corsari – Spelen met de dood
Zoeken naar dat ene draadje Willy Corsari (1897-1998) was vijfentachtig jaar oud, toen ze in 1983 Spelen met de dood publiceerde, haar achtste (en laatste) boek over inspecteur Lund. De
Recensie: Willy Corsari – Oude mensen hebben geheimen
De kleine hand van lady Macbeth Ook voor het zevende boek over inspecteur Lund heeft Willy Corsari een villa in een dorp ergens bij Amsterdam als locatie gekozen. In Oude
Recensie: Willy Corsari – Moorden en marionetten
De vondst van twee autosleuteltjes Moorden en marionetten (gepubliceerd in 1955) is het zesde boek van Willy Corsari met inspecteur Lund in de hoofdrol. De persoon om wie alles in
Recensie: Willy Corsari – De weddenschap van inspecteur Lund
Inspecteur Lund wint een weddenschap De weddenschap van inspecteur Lund is het vijfde boek dat Willy Corsari over haar sympathieke politieman heeft geschreven. Het boek verscheen in 1941, vlak voordat
Recensie: Willy Corsari – Doden dansen niet
Vermommingen van Shéhérazade Ook in Doden dansen niet lukt het Willy Corsari weer om met bekende ingrediënten een heel geraffineerd en verrassend boek te schrijven. Het gaat opnieuw over een
Recensie: Hans Oldewarris – Uitgeverij Andries Blitz 1929-1954
‘Wonderlijk goedkoop’ Elke schrijver met mooie recensies en goede verkoopcijfers, die rekent op eeuwige roem, doet er goed aan af en toe een boek over een literaire uitgeverij te lezen.
Recensie: Willy Corsari – Een expres stopte
Moord op nummer 15 De roman Een expres stopte (1938) begint met een scène waarin een treinreiziger ergens in het buitenland aan de noodrem trekt en koelbloedig uitstapt. Pas veel
Recensie: Willy Corsari – Voetstappen op de trap
Aangestaard als wonderdieren Voetstappen op de trap van Willy Corsari is wat men een ‘locked-room mystery’ noemt, in het Nederlands te vertalen als een ‘gesloten-kamer mysterie’. Het draait in dergelijke