Kees ’t Hart (Den Haag, 1944) schrijft romans, essays, verhalen en gedichten. Hij recenseert voor De Groene Amsterdammer en in het verleden voor de Leeuwarder Courant.
Deze recensie verscheen voor het eerst in 2005. Teder en doodgewoon Alleen al de inhoudsopgave van Waar was je nou? tintelt van plezier en schrijfverlangen: ‘Buiten niet’, ‘Levende foto’s’, ‘Stereoscopie’,
Grabbelton Uitgeverij L Veen geeft al een paar jaar ‘zomer- en herfstdagboeken’ uit. Het idee is simpel en leuk: men vraagt een schrijver een tijdje een dagboek bij te houden.
De volgende recensie van De heugling komt uit 2005. Tergende traagheid In het zeedorp Zeewijk is het de laatste tijd niet pluis. Veel dorpelingen dromen steeds dezelfde droom die zich
De onderstaande recensie komt uit 2005. Ondergang van een acteur We maken in Meesterschap kennis met de leraar Nederlands Erik Huldiger die op zijn school een verhouding heeft met drie
De onderstaande recensie van Schildersverdriet komt uit 2005. Bleke scènes Tegen het einde van Schildersverdriet ben ik ineens als een haas terug gaan bladeren. Had ik het wel helemaal goed
De volgende recensie van Avonturen van een uitslover komt uit 2005. Heilige verliefdheid Sommige schrijvers hebben maar een paar eenvoudige ingrediënten nodig om een mooie, vrolijke roman bij elkaar te
De onderstaande recensie van De verdronkene komt uit 2005. De watersnood herdacht Les één op de schrijfacademie: schrijf geen romans over grote rampen. Het wordt niks: te veel emoties te
De onderstaande recensie van Doel: liefde komt uit 2005. Kleine problemen Vreemde boeken heb je toch en dat is natuurlijk ook zo mooi aan literatuur. Als boeken altijd hetzelfde waren,
De onderstaande recensie komt uit 2005. Urgentie Romans zijn altijd urgent, je moet er maar zin in hebben een bladzijde of tweehonderd te gaan zitten typen, zonder dat je weet
Moeder en zoon In de kleine, intieme, soms gelukkig ook sentimentele roman De Chinese knoop verbindt Cherry Duyns twee verhalen met elkaar. Een zoon doet na zijn moeders dood zijn
De onderstaande recensie van de bekendste roman van Jan Siebelink komt uit 2005. Diepgrijpende woede In de superieure en hartverscheurende roman Knielen op een bed violen kaart Jan Siebelink zijn
Deze recensie verscheen voor het eerst in 2005. Stoere mannen, lekker wijven Wat een mooie vrolijke billen op de omslag van het Boekenweekgeschenk. Van Jan Wolkers mogen we er ongegeneerd
Deze recensie van Klare taal komt uit 2005. Ongewone gewoonheid Vroeger werd er wel geklaagd dat schrijvers zich in ver afgelegen en nauwelijks bereikbare ivoren torens bevonden waar zij boeken
Vergissing In de uitvoerige roman Mijn opa, de president en andere dieren geeft Al Galidi, uitgeprocedeerd asielzoeker uit Irak, een gruwelijk beeld van een niet met name genoemd land waarin
De onderstaande recensie komt uit 2005. Laconieke romantiek De Vlaamse schrijver Bart Plouvier heeft in Landverloren, een bundel reisverhalen, aan een paar woorden genoeg om landschappen en steden trefzeker neer
De volgende recensie werd voor het eerst gepubliceerd in 2004. Pleidooi voor kunst In jaren niet zo’n merkwaardig boek als De vrouw van verf gelezen. Florette Dijkstra vertelt de geschiedenis
De volgende recensie werd voor het eerst gepubliceerd in 2004. Gelaagde nostalgie Vanaf zijn eerste boek schetst Erwin Mortier een melancholiek, soms zelfs nostalgisch beeld van het platteland van Vlaanderen
De onderstaande recensie komt oorspronkelijk uit 2004. Artistiek leven Aan het woord in De zoon uit Spanje zijn een stervende vader plus zijn volwassen kinderen en aanhang. Ooit speelden zich
De onderstaande recensie komt uit 2004. Fundamenteel wantrouwen Toen ik nog les gaf op een middelbare school bestonden er boekenlijsten en vrijwel alle leerlingen zetten er Het bittere kruid (1957)
De onderstaande recensie stamt uit 2004. In de war In de kleine ironische roman Verwarring verplaatst Haye van der Heyden ons naar een buitenwijk in de buurt van Amsterdam en