De onderstaande recensie van de bekendste roman van Jan Siebelink komt uit 2005. Diepgrijpende woede In de superieure en hartverscheurende roman Knielen op een bed violen kaart Jan Siebelink zijn

Deze recensie komt uit 2001. Engelen In het krankzinnige boek Engelen van het duister beschrijft Jan Siebelink de teloorgang van twee broers, Casper en Lucas, kinderen uit een kleinburgerlijke kwekersfamilie

De onderstaande recensie van En joeg de vossen door het staande koren komt uit 1982. Een overbodig boek Onlangs werd -Jan Siebelink in de NRC in staat gesteld zijn woordje

De onderstaande recensie van Koning Cophetua en het bedelmeisje verscheen voor het eerst in 1983. Spektakel uit onmacht Homoseksualiteit, incest, alcoholisme, travestie, seniliteit, masochisme, exhibitionisme, sadisme: het zijn deze vormen

(Deze recensie van De herfst zal schitterend zijn komt uit 1980) Het symbolisme van Jan Siebelink is niet langer een maniertje In de boeken van Jan Siebelink is het vaak

Bloedvergieten voor een vader Ruben Sievez, die we kennen uit de bestseller Knielen op een bed violen, is een dagje ouder. In Brengschuld gaat hij zijn vierentachtigste verjaardag vieren. ‘Om

Hoogmoed komt voor de val De verhalen in Hartje zomer hebben — behalve dat ze werden geschreven door Jan Siebelink, die daarmee teruggrijpt naar het genre waarin hij in 1975

Verwachtingen die nooit uitkomen Great Expectations. Dat zou de ondertitel kunnen zijn van Jan Siebelinks nieuwe, achtste roman Verdwaald gezin. Ieder van de hoofdpersonen koestert op een bepaald moment grootse verwachtingen van het leven.

En Maria zit in het bordeel In 2018 verscheen de roman Zonder titel #1 van Gaea Schoeters bij Querido. De hoofdpersoon, een theatermaker krijgt – denkt hij – in het

Hoe geef je vorm aan de leegheid? Eerst over de vorm: Jan Siebelink heeft zijn nieuwe roman De herfst zal schitterend zijn, 299 bladzijden dik, verschenen vier maanden na de

Een hallucinerende droom De tweede roman van Jan Siebelink, 324 bladzijden dik, heet De herfst zal schitterend zijn. Eind vorig jaar publiceerde Siebelink de novelle Oponthoud waarvan de laatste alinea