Opinie: Dietske Geerlings – De kracht en het manco van de karikatuur
De kracht en het manco van de karikatuur Na mijn essay op Tzum van afgelopen donderdag over oorlogsliteratuur ontstond er in enkele uren tijd een karikatuur van mij, door de
Alle berichten van Dietske Geerlings
Essay: ‘Het verleden behoort toe aan de doden’ (Over Aan het einde van de oorlog)
‘De enige stelregel die ik heb is: het moet zo nauwkeurig mogelijk zijn, er mogen geen fictionele elementen gebruikt worden,’ zo citeert Arnon Grunberg G.L. Durlacher in het voorwoord van
Recensie: Hans van Pinxteren – Wolkenspiegels
Stilstaan bij beweging Wie naar de wolken kijkt, kijkt in de spiegel. Langzaam schuifelen we door het leven, van moment naar moment, zo geleidelijk dat we na een poosje verbaasd
Dubbelrecensie: Alicja Gescinska – De ontdekking van de vrouw & Dean Bowen – masc:r
Mens In De ontdekking van de vrouw brengt Alicja Gescinska Simone de Beauvoir weer voor even tot leven. Misschien doet Gescinska dat niet zozeer zelf, maar de geëmancipeerde God die
Recensie: Maria Barnas – Tussen mij
‘starend in het wak van wat als dat niet waar is’ Je kunt even verdwijnen, ook als je zichtbaar bent voor iedereen, zo zegt het motto van Patti Smith in
Essay: Iemand zijn die Infinite Jest gelezen heeft
Kiezen voor de oorspronkelijke versie van Infinite Jest van David Foster Wallace uit 1996, juist nu de Nederlandse vertaling beschikbaar is, klinkt wellicht wat vreemd, maar ik had nog nooit
Recensie: Tove Ditlevsen – Er woont een meisje in me dat niet sterven wil
‘de vrijheid om te doen waar je geen zin meer in hebt’ Internationaal is er steeds meer aandacht voor de Deense Tove Ditlevsen (1917-1976). Olga Ravn heeft in Er woont
Recensie: Jonathan Griffioen – Abnormale kinderen
Vlierefluiters onder de kinderen Bij de uitreiking van de Ida Gerhardt Poëzieprijs nam laureaat Daniël Vis twee vrienden en collegadichters mee naar Zutphen, Dean Bowen en Jonathan Griffioen. De laatste
Recensie: Benny Lindelauf – Het licht tussen onze vingers
Lezen met een breekbaar ei tussen de regels Er hangt een man ondersteboven in een eik. Zijn linkervoet zit muurvast geklemd in een vork van twee takken. Hoe hij in
Recensie: Anna Enquist – Het einde van Erna Ankersmit
Een slotakkoord van hoop ‘What cannot be avoided, must be welcomed’ is het motto van William Boyd in de nieuwe roman Het einde van Erna Ankersmit van Anna Enquist. Het
Recensie: Hans Hagen – De zakdoekjesboom
Met een wolkjeskan voetje voor voetje naar huis schuifelen In de meeste delen van de fraaie wandelboekjesreeks Terloops van uitgeverij Van Oorschot kom je terecht in iets wat veel meer
Recensie: Caroline Lamarche – Een schimmig bestaan
‘Zijn bedrieglijke schoonheid zwaait hier al te lang de scepter’ ‘In het donker verder lopen zonder te weten waar je naartoe gaat’ staat op de achterkant van Een schimmig bestaan,
Recensie: Tea Tupajić – Zwarte zomer
‘Het komt niet alle dagen voor dat ik zo diep ga’ Het lijkt of de hele wereld via allerlei verschillende media kan meekijken met willekeurig welke oorlog in welk werelddeel
Recensie: Sinéad Gleeson – Heksensteen
In retraite op een eiland in Ierland Het lezen van Heksensteen van Sinéad Gleeson voelt een beetje als voor een poosje in retraite gaan in de ongerepte natuur van Ierland.
Recensie: Ida Gerhardt – Plant, mens, dier
Schroom en verwondering In brons kijkt ze over de IJssel, klein, eenvoudig, maar zo fier rechtop, in weer en wind. Je zou bijna denken dat ze onaantastbaar is, maar uit
Recensie: Han Leeferink – De oosthoek van de Melkweg
Een verhaal om in te verdwijnen Toen ik een jaar of vijftien was, typte ik dichtbundels van Vasalis over, op een mechanische typemachine waarvoor ik lange tijd gespaard had. Driehonderdvijftig
Recensie: Sarah de Koning – Tekstielen
Tekstweefsels ‘Voor een vrouw is het, begrijp dat dan, altijd Scheherazade’ (Renata Adler – Pikdonker) is een van de twee motto’s uit de debuutbundel Tekstielen van Sarah de Koning. Met
Recensie: Elaine Feeney – Hoe je een boot bouwt
‘op een gemiddelde dag trekken we duizenden lijnen’ iedereen blaakt van vertrouwen behalve ik ik blijf heen en weer lopen naar de werkbank en voel goed aan alle takken, laat
Recensie: Bauke Vermaas – Zie ik je aan de horizon verschijnen
‘hoe het langzaam woorden kreeg en lucht genoeg’ Er bestaat flessenpost, waarvan je een bepaald gewicht verwacht, alleen al vanwege het glas, omringd door een flinke hoeveelheid water, een eindeloze
Recensie: Claudie Hunzinger – Een hond aan mijn tafel
‘Misschien hadden we zelfs nooit bestaan’ Je kunt een verwaarloosde en mishandelde hond binnenlaten, verzorgen, geruststellen. Je kunt hem bij je aan tafel noden en je kunt zelfs je bed