Recensie: Frederik van Eeden – Van de koele meren des doods
De schoonheid van de menselijke ziel Niet eerder zag ik het steeds maar van kleur en vorm veranderende karakter van een fijnbesnaarde ziel zó wonderschoon bijeengehouden in de taal als
Alle berichten van Dietske Geerlings
Recensie: Paul Demets – Moederkoren
‘mondt het uit, ligt het op de tong’ Voor altijd blijf je gehecht aan wie jou negen maanden in het lichaam heeft gedragen en die jou uiteindelijk op de wereld
Recensie: Koos Meinderts – Zien wat van gisteren overbleef
‘maar de kunst was bijna achteloos naar een laatste punt toe te schrijven’ Als je het fraai vormgegeven Zien wat van gisteren overbleef van Koos Meinderts leest, dan lees je
Recensie: Jacobus Bos – Een omgekeerde wereld
‘Zodra hij stilstaat begint hij te rennen’ Misschien hoef je niet eens in een omgekeerde wereld te leven om te beseffen dat je altijd gaat rennen op het moment dat
Recensie: Jon Fosse – Vaim
‘alsof alles nu anders was’ Een boek van Jon Fosse lezen is een buitengewone ervaring. Er wordt iets in gang gezet waar je je in eerste instantie misschien tegen wilt
Recensie: Caroline Lamarche – Mira
‘Tenzij ik alle vormen aanneem’ ‘Ik ben een vrouw die altijd verder gaat’ is het motto van Mira van Caroline Lamarche, dat al in 2013 in het Frans verscheen en
Recensie: Bertolt Brecht – Gesprekken tussen vluchtelingen
Uit de tijd dat de oorlogsfurie nog jong en knap was Nu veel mensen verbanden zien tussen het huidige politieke klimaat en dat van het opkomende nationaalsocialisme uit de vorige
Essay: Dietske Geerlings – Over De toverberg van Thomas Mann
Een berg beklimmen En dan besluit de boekenclub van school 150 jaar nadat Thomas Mann geboren werd, een berg te beklimmen: De toverberg. Dat is voor de meesten nogal een
Recensie: Elise Vos en Eddy Verloes – Van alles de laatste
‘soms opent een litteken zich als een mond’ Van alle reizen die een mens zou kunnen maken, blijft mij toch die naar het schimmige rijk van verbeelding, angst en verlangens
Recensie: Elvis Peeters – De vlucht
De kier in het duister Op het omslag van De vlucht, de nieuwe roman van Elvis Peeters, wordt ‘de vlucht’ onderbroken door een kier, waardoor een smalle, hoge strook groen
Recensie: Asha Karami – Froid en Vitiligo
‘Zwart kind 1 kauwt en slikt weg’ Wat verwacht het publiek van een toneelstuk van Asha Karami, de dichter van Godface? Godface is op z’n minst ontregelend te noemen: woorden
Recensie: Andreas Burnier – De huilende libertijn
Een oorspronkelijke geest met een vlijmscherpe pen Op de middelbare school hadden wij Onze literatuur van Piet Calis. En ja, in het tweede deel (‘vanaf 1916’) – het was even
Recensie: Antjie Krog – Binnenrijm van bloed
‘haar opvreten en verzwelgen, mijn snufferd rood van haar bloed’ Bloed kruipt waar het niet gaan kan en daarom zie je in het romandebuut Binnenrijm van bloed van de gelauwerde
Recensie: Cécile Coulon – De taal van het verborgene
‘De schimmen die vastzitten in hun ketenen’ ‘Want zo worden mannen geboren, zo leven en sterven ze, door noodlottige verbonden te sluiten met de hemel: hun handen strelen en verscheuren,
Essay: Dietske Geerlings – Wit op wit
Wit op wit In een wit olifantje tegen een witte achtergrond lag mijn eerste kennismaking met de poëzie van Hans Faverey verscholen. Van zo’n eerste kennismaking ben je je niet
Recensie: Hester Knibbe – Barcode van stilte
‘een dunne draad waaraan je geregen juist op de plek waar die kan breken’ Stilte in poëzie zijn niet alleen de witregels, ook de spaties. Niet alleen de witregels en
Recensie: Leonieke Baerwaldt – Wat niet vergaat
Essentiële oliën in een kunstig vat Wie tussen 6 en 21 september in Brabantse boekhandels een boek koopt van minimaal 15 euro krijgt het Brabants Boek Present van Leonieke Baerwaldt
Essay: Dietske Geerlings – Dichter bij de politiek
Dichter bij de politiek We kunnen dichter bij de politiek zijn als we lezen en schrijven, zelfs als we de verbeelding even loslaten, zelfs als we de verbeelding juist laten
Recensie: Anka Hashin – Poging tot fiasco
‘Vlees noch vis’ Over het debuut Schrikkeljaar van Anka Hashin uit 2022 schreef ik destijds voor Tzum dat het voelt alsof er iemand met zevenmijlslaarzen door de verhalen wandelt. De
Essay: Dietske Geerlings – Spreken over genocide en de taal voor het onbekende; dichter in de politiek
Spreken over genocide en de taal voor het onbekende; dichter in de politiek Dat taal op geen enkele manier de werkelijkheid kan vangen, voel je wellicht het sterkst als je