Magie was doodnormaal Hoewel de poëzie van Ten Berge in het verleden nog weleens als moeilijk werd versleten en de lezer best een beetje moeite mocht doen, tapt hij in

Onvermogen en zelfmedelijden Een van de vijfenvijftig hoofdstukken van de bundel De honkvaste reiziger heet ‘Gemompel’. Ten Berge heeft het daarin over het isolement van de schrijver: ‘Bij gebrek aan

Matroesjka-verhalen ‘Ik heb geen behoefte aan bekentenissen. Er ligt al genoeg op straat. Het is een dagelijkse parade van gênante onbeschaamdheden geworden,’ verzucht het personage Betty in H.C. Ten Berges

Zingen tot de laatste snik We leerden het op school: ‘De meid potloodde de kachel’ en als voltooid deelwoord: ‘de gepotlode kachel’. Het is lang geleden dat ik in de