Recensie: Rogi Wieg – Ik heb moeite met me te vergissen
De tederheid van de taal Rogi Wieg (1962 – 2015) was zogezegd in de wieg gelegd voor een getergd, romantisch leven, voor de beroering, de verwondering. In Ik heb moeite
Alle berichten van Guus Bauer
Recensie: Joseph Roth – Hakenkruis in het knoopsgat
Kort voor de capitulatie Wat is de rol van de schrijver in het algemeen, in het bijzonder tijdens, om het eufemistisch uit te drukken, geopolitieke strubbelingen? Een gids, een chroniqueur
Recensie: Detlev van Heest – Dit was het
Liefde vreet aan je Je zou bij de titel van de nieuwste Detlev Van Heest, Dit was het, kunnen denken dat het hier een slotstuk betreft van een oeuvre. Een
Recensie: Tom Wouters – In mijn hoofd zwemmen vissen
De stilte van het ongezegde Je denkt dat je gezegend (dan wel gestraft) bent met een behoorlijke verbeelding, bent zelfs naar aanleiding van je aangescherpte verhalen weleens een ‘fantast’ genoemd,
Recensie: Eva Kelder – Thomas was hier
Het perfecte gezinnetje In Thomas was hier, de derde roman van Eva Kelder, onderzoekt de schrijfster de steeds weer veranderende band tussen ouders en kinderen. Thomas, zoon van zzp’er Katja
Recensie: Heere Heeresma – De draf van een eigen heimer
Zacharias Zelfkritiek Als Heere Heeresma ook maar een vermoeden had gehad dat iemand als Anton de Goede, VPRO-radiocoryfee, journalist en voormalig medewerker bij Atheneum Boekhandel, zijn biograaf en voorvechter zou
Recensie: Lo van Driel – Fontane Feuilletons
Enthousiasmeren met flair Lo van Driel, gepromoveerd op het gebied van de negentiende-eeuwse taalwetenschap en schrijver bij De Wereldbibliotheek van diverse werken over Duitsland en Berlijn, is duidelijk de aangewezen
Recensie: Jannie Regnerus – Voorbij de dagen
Het begerige oog Jannie Regnerus schrijft teksten die aanvoelen als zorgvuldig gestileerde (Japanse) tuinen, geen kiezel verkeerd, geen woord teveel. Stilistisch puntgaaf. Tegelijkertijd komen ze niet ‘aangeharkt’ over, in de
Recensie: Joseph Roth – Job
De wonderrabbijn De teksten van Joseph Roth (1894 – 1939) hebben een hoog ‘belevingsgehalte’, een onderliggende drive, die gevoed wordt door de ogenschijnlijke eenvoud, het doorleefde, de ingetogen geestigheid. Ook
Recensie: Shahrnush Parsipur – Vrouwen zonder mannen
De vlucht in de literatuur De moderne klassieker Vrouwen zonder mannen van de van oorsprong Iraanse tachtigjarige schrijfster Shahrnush Parsipur, in ballingschap levend in Noord-Californië, laat maar weer eens duidelijk
Recensie: Emmanuel Bove – Een Raskolnikov
De lange schaduw Het is een groot genoegen, ook al is het waarschijnlijk een van de laatste hartverwarmende stuiptrekkingen, om weer eens een echt gebonden boek met stofomslag van uitgever
Recensie: Andro Vos & Frank Tebbe – Spoorzoeken
Een snuifje neushoornpoeder Dat er uit winstbejag de meest gruwelijke dingen worden gedaan met dieren is gevoeglijk wel bekend, maar dat het een van de meest ondermijnende menselijke activiteiten is,
Recensie: Anton Korteweg – Ik, om maar iemand te noemen
Met uitgestreken smoel Emeritus-dichter, heer van stand en voormalig langjarig directeur van het, toen nog Letterkundig Museum, Anton Korteweg doet van zich spreken met zijn vijftiende bundel Ik, om maar
Recensie: Lucas Ligtenberg – Van hier de laatste groeten
Dag, tot weerziens Wat ging er om in de duizenden gedeporteerden, allereerst naar Westerbork en daarna naar bestemmingen elders in het Derde Rijk? De vraag die al generaties bezighoudt, is
Recensie: Jens Christian Grøndahl – Iets verloren in het donker
Moederschap of ambitie Een schrijver hoeft het niet gemakkelijk te maken, de rechtgeaarde lezer mag best wat moeite doen, pikt het, als het goed is, toch wel op. Zo af
Recensie: Marnel Breure – Feest in Freetown
Overlevingskunst Vraag een willekeurig persoon naar Afrika en, ondanks dat er hoogstens eens een vakantieresort is aangedaan, heeft men vaak een mening klaar. Armoede, ellende, liegen en bedriegen, gebedel, oorlog,
Recensie: Tillie Olsen – Vertel me een raadsel
De rust van het alleen-zijn Wanneer je bedenkt dat Tell Me a Riddle van Tillie Olsen in 1961 verscheen, dan moet je de schrijfster niet alleen prijzen voor haar stilistische
Recensie: Paul Alexander – Bloed, as en tandpasta
Noodzakelijk werk Het boek van schrijver en journalist Paul Alexander over het leven en lot van politieke gevangenen in Rusland is in verband met het materiaal waarmee kunstenaar tegen wil
Recensie: L.H. Wiener – Vadermoord
Oog voor detail Uitgeverij Fragment is een fijn boekenfabriekje dat tegen de keer de literatuur levendig houdt met secundair werk. Pas net viel het cahier van Baudelaire in de kast
Recensie: Robert van Dijk – Het boek van Bent
Het schaduwkind De mooie, klassieke illustratie op het voorplat van Het boek van Bent van Robert van Dijk doet direct denken aan een afdruk van een linoleumsnede, zoals die in