De onderstaande recensie van Albinoziel verscheen voor het eerst in 2005. Balen, idiote lezer Met de kleine roman Albinoziel ben ik voorlopig nog niet uitgepuzzeld. In niet meer dan 128
Leon de Winter reageerde vorige week nogal heftig op de ‘kutrecensie’ die in de Volkskrant verscheen over zijn nieuwste roman. De Winter haalde daarbij de anekdote aan dat criticus Arjan
Onzinnig, onwaarschijnlijk, onwaarachtig ‘…de door geen fictie te evenaren onwaarschijnlijkheden des levens’ – zo vertaalt de dichter-schrijver-essayist Huub Beurskens het adagium dat niets fantastischer is dan de werkelijkheid. Waarom schrijft
Drek, drab en barende lijken De veearts in Mijn lieve gunsteling van Marieke Lucas Rijneveld wil het 14-jarige meisje dat hij begeert bedwelmen met Rainer Maria Rilke. Eerder probeert hij
Elke zaterdag publiceert Arjan Peters in de Volkskrant een rubriek waarin hij twee dichters behandelt aan de hand van enkele regels. Hij begint met de dichtregels die hij niet zo
Het begon op het weblog van Huub Beurskens die enkele kanttekeningen zette bij het gedicht ‘De krekels’ van M. Vasalis. Daarop kreeg hij een reactie van Martin Reints over het
Iedere columnist heeft deze week over de Thierry Baudet geschreven. Ook Tommy Wieringa vandaag in NRC Handelsblad. In zijn column legt hij link tussen kinderloosheid en ondergangsdenken: De hoop, die
Waar is Leo? Was Nabokov een groot dichter? Doet dat ertoe? Waarom eigenlijk? Is het wel zo logisch dat een auteur van briljant proza ook dito poëzie schrijft? Maakt het
Huub Beurskens twijfelt nog (aanvulling: niet meer), maar hij onthult op zijn weblog dat Benno Barnard in ieder geval zijn bundel niet instuurt voor de Grote Poëzieprijs. ‘Nee, ik wil
Zijn nieuwe roman heet Steyler en schrijver Huub Beurskens houdt sinds kort een blog bij waarin ‘van tijd tot tijd teksten, beelden figuren en gedaanten verschijnen die in of rond
De ‘culturele veld-intuïtie’ die Huub Beurskens zichzelf toedacht bleek in de praktijk niet zo goed uit te pakken. Met een vriend had hij een weddenschap afgesloten over de titels die
Een doorlopend verhaal Laat ik maar meteen bekennen dat ik Eindeloos eiland een fascinerend boek vind, maar dat ik geen idee heb waarover de roman werkelijk gaat. Het verhaal is
Huub Beurskens is op zijn weblog bezig met de boeiende reeks ‘Weg van de literaire receptie’ waarmee hij een boeiend inkijkje geeft in de mores van de literaire wereld. Daarbij
Huub Beurskens herbeleeft zijn jeugd Wie in de nieuwe verhalenbundel van Huub Beurskens, Slapende hazen, nog maar een pagina op weg is, stuit op een bijna klassieke zwart-witfoto van een
De lengte van de meeste recensies is in de papieren media al achteruitgegaan, maar in de zomer wordt het alleen maar erger. Op Facebook luchtte Huub Beurskens zijn hart toen