Nieuws: Dit is de longlist van de Europese Literatuurprijs 2026
Negentien titels zijn nog in de race voor de Europese Literatuurprijs 2026. Op 17 juni wordt de shortlist bekendgemaakt. De winnaar neemt op 2 september 10.000 euro mee naar huis. Vorig jaar ging de prijs naar de Catalaanse schrijver Irene Solà en vertaler Adri Boon (nu jurylid) voor Ik gaf je ogen en je keek in de duisternis.
* Het jubileum van Andrea Bajani, vertaald uit het Italiaans door Manon Smits (Van Oorschot)
* De reis naar huis van Pat Barker, vertaald uit het Engels door Eefje Bosch (Ambo|Anthos)
* Het vreemde en aangrijpende leven van Prita Barsacu van Iulian Bocai, vertaald uit het Roemeens door Charlotte van Rooden (De Geus)
* Theodoros van Mircea Cărtărescu, vertaald uit het Roemeens door Jan Willem Bos (De Bezige Bij)
* Door de sneeuw van Tommie Goerz, vertaald uit het Duits door Ralph Aarnout (Atlas Contact)
* Natuurlijke roman van Georgi Gospodinov, vertaald uit het Bulgaars door Hellen Kooijman (Ambo|Anthos)
* Hé goedemorgen, hoe gaat het? van Martina Hefter, vertaald uit het Duits door Lotte Lentes (Lebowski)
* Een eenvoudige ingreep van Yael Inokai, vertaald uit het Duits door Marion Hardoar (De Geus)
* Russische specialiteiten van Dmitrij Kapitelman, vertaald uit het Duits door Liesbeth van Nes (De Bezige Bij)
* De ondergang van Édouard Louis, vertaald uit het Frans door Kiki Coumans (De Bezige Bij)
* Toen we nog jong waren van Oliver Lovrenski, vertaald uit het Noors door Wouter de Jong (Oevers)
* Wat we kunnen weten van Ian McEwan, vertaald uit het Engels door Harm Damsma & Niek Miedema (De Harmonie)
* Het duivelsboek van Asta Olivia Nordenhof, vertaald uit het Deens door Michal van Zelm (Das Mag)
* Dood in Berlijn van Christoph Peters, vertaald uit het Duits door Annemarie Vlaming (Atlas Contact)
* Gek van Parijs van Eugène Savitzkaya, vertaald uit het Frans door Eva Wissenburg (Vleugels)
* M. Het uur van de waarheid van Antonio Scurati, vertaald uit het Italiaans door Jan van der Haar (Wereldbibliotheek)
* Het vlees van David Szalay, vertaald uit het Engels door Auke Leistra (Nijgh & Van Ditmar)
* Levende wezens van Iida Turpeinen, vertaald uit het Fins door Annemarie Raas (De Geus)
* Nevermore van Cécile Wajsbrot, vertaald uit het Frans door Josephine Rijnaarts (Oevers)
In de jury zitten Lisa Weeda, Michel Krielaars, Mira Tax, Adri Boon, Edith Vroon, Jelle Noorman en Christiaan Weijts.
Mensen, dit is onze kans!
Hier hebben we een fraai aanbod van Europese literatuur en wat let ons om eens te kijken of deze literatuur nu werkelijk zoveel beter is dan de Nederlandse.
Ik heb Ian McEwan nog niet gelezen omdat ik wacht op de hardcover-uitgave (die lui bij De Harmonie kan ik niet volgen: ik heb een zeer fraai rijtje van 15 hardcoveruitgaven van het werk van McEwan, en dan komt er een volslagen gek bij die meent dat De Lessen er heel anders uit moet zien. Waarom? Waarom? En van ‘Wat we kunne weten’ is nog steeds geen behoorlijke uitgave!)
Van Edouard Louis heb ik alles tot dit laatste boek gelezen, maar vond het nu wel genoeg. Maar laat dit u dit niet weerhouden, want zo’n goed schrijver hebben we hier in Nederland niet.
En dan: ‘Het vlees’ is werkelijk fascinerend, eigenlijk een boek dat volstrekt ingaat tegen het idee dat literatuur over de ‘menselijke conditie ‘ zou moeten gaan. Ik vind het boek geweldig, lijkt op de door mij diepbewonderde Jeen Echenoz.
En ook: ‘Gek van Parijs’ van Eugène Savitzkaya. Een ware Vleugels-uitgave, waar men veel vooroorlogse Franse ontwikkelingen eer aan doet. Dit hedendaagse boek past in deze tradities. Ik heb ervan genoten, en zeg dan ook: probeer het, en probeer het nog eens, geef het een kans! In Nederalnd hebben we zoiets niet.
En al die andere boeken, ik ga proberen ze te lezen. U ook?
Nog even dit:
Ik hoop echt dat u wat meer interesse gaat tonen voor buitenlandse literatuur en dat u iets vertelt over uw ervaringen met het lezen van de boeken op de longlist van de Europese Literatuurprijs. Kom op, mensen, iedereen heeft hier wat aan.
Dat ik zo positief ben heeft natuurlijk met de jury van dit jaar te maken. Want ik herinner mij hoe ik een paar jaar terug helemaal kapot was van het lezen van ‘Malaqua’ van Nicala Pugliese: wat was dit ongelooflijk goed! Na lezing van dit boek kan het niet anders dan dat je idee over wat goede boeken zijn en welke niet veranderd is. De toenmalige jury nam het boek niet eens in de longlist op! En dat terwijl in kranten juichende recensies stonden!
Dat literaire wereldje is vreemd; onwetendheid en vriendjespolitiek, meer lijkt het niet te behelzen.